Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
20 / 11 / 2021

Έλεγα τις προάλλες ότι η αναζήτηση του Google μού κάνει νερά τελευταία, και είχα αρχίσει να το ψάχνω το θέμα. Ακόμα δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς συμβαίνει – όπως και κανένας δεν φαίνεται να είναι σίγουρος τι συμβαίνει με τη μηχανή αναζήτησης της Google γενικά – αλλά έβγαλα κάποια συμπεράσματα.

Κατά πρώτον, είχε συμβεί και παλιά, όμως δεν θυμάμαι αν ήταν τόσο άσχημο όσο τώρα. Αυτή τη φορά το Google είχε να αρπάξει καινούργιο υλικό από τον Αύγουστο. Τις κεντρικές σελίδες του site μου τις ανανέωνε κανονικά στην αναζήτηση, αλλά δεν προσέθετε τις καινούργιες σελίδες των άρθρων. Και αυτό συνέβαινε και στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, φυσικά. Πήγα, λοιπόν, στο Google Search Console (μια υπηρεσία της Google για τις αναζητήσεις στο site σου, για όσους δεν ξέρουν) και έβαλα, ένα-ένα, χειροκίνητα όλα τα links που το bot της Google δεν είχε πιάσει. Τα πρώτα προστέθηκαν κανονικά. Από ένα σημείο και μετά, όμως, έπαψε να τα προσθέτει.

Γιατί, βρε αδελφέ; Τσαντίστηκε; Το μόνο συμπέρασμα που έβγαλα, ψάχνοντας στο διαδίκτυο, είναι ότι ξεπέρασα αυτό που λένε «crawl budget» για το site μου, και θα πρέπει να περιμένω λίγο προτού το bot της Google έρθει πάλι να με ψαχουλέψει.

Είναι ένα πρόβλημα αυτό, επειδή είχα το Google search και ως εσωτερική αναζήτηση μέσα στο κεντρικό μου site, αλλά και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Και πολλές φορές τη χρησιμοποιώ κι εγώ αυτή την αναζήτηση, ψάχνοντας πράγματα που έχω γράψει παλιά. Αν το Google κάποια πράγματα δεν τα πιάνει ποτέ, αυτό μού δημιουργεί πρόβλημα.

Αποφάσισα, λοιπόν, να κάνω κάτι που είχα υπόψη μου από καιρό να κάνω αλλά ώς τώρα βαριόμουν: Έφτιαξα μια δική μου εσωτερική μηχανή αναζήτησης με PHP.

Οφείλω να πω ότι – όπως συνήθως συμβαίνει στα σημερινά websites – πιο πολύ με ταλαιπώρησε το «ντύσιμο» με CSS παρά η ίδια η κατασκευή της βασικής λειτουργίας με PHP. Και να φανταστείς ότι PHP χρησιμοποιώ μια, δυο φορές τον χρόνο (και αν), όταν θέλω να κάνω κάτι βασικό στο site, ενώ CSS χρησιμοποιώ τακτικότατα. Αυτό λέει κάτι για το πόσο μπελαλίδικη μπορεί να είναι η CSS, παρότι μπορείς να κάνεις θαύματα με αυτήν (που ορισμένα από τα οποία αναρωτιέμαι ποια είναι η πραγματική χρησιμότητά τους – αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα).

Επομένως, τώρα στο κεντρικό site μου μπορείτε να χρησιμοποιείτε την καινούργια μηχανή αναζήτησης. Ελπίζω να βολεύει κι άλλους εκτός από εμένα. Διαβάστε τις οδηγίες χρήσης της· δεν είναι ακριβώς όπως άλλες δικτυακές μηχανές αναζήτησης. Δεν ψάχνει μόνο για ολόκληρες λέξεις. Είναι ένας συνδυασμός αναζήτησης κλασικού επεξεργαστή κειμένου και συνηθισμένης δικτυακής αναζήτησης.

Υπάρχει και στο web version του site και στο mobile version. Το mobile μπορείτε να το δείτε από μικρές φορητές συσκευές, όπως smartphone: και κυρίως γι’αυτές είναι φτιαγμένο· αν έχετε συσκευή με μεγαλύτερη οθόνη, βάλτε τη να δείχνει το web version αν δεν το κάνει ήδη, γιατί έχει πολύ περισσότερο περιεχόμενο. Αν πάλι, από περιέργεια, θέλετε μέσα από τον υπολογιστή σας να δείτε και το mobile version, μειώστε το πλάτος του browser και το site θα αλλάξει αυτόματα.

Σύντομα, η ίδια αναζήτηση θα προσαρμοστεί και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα.

Σκαλίστε την. Αν τύχει να βρείτε κανένα bug, μπορείτε πάντα να μου το αναφέρετε στο email μου: kostasvoulazeris AT yahoo DOT gr.

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~

 

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]